Anneler melek değildir... Melekler sadece melektir. Anneler ise insandır, kadındır!.. Anneler gerçekten yemez, yedirir ama bu hiç acıkmadıklarından değildir. Anneler uyumaz, uyutur ama bu uyku nedir bilmediklerinden, hiç bitkin düşmediklerinden değildir..Anneler melekten üstündür bu yüzden..
Annelik yücedir, doğru. Fakat asla masum değildir..
Anne olmanın zorluklarının, sıkıntılarının acısını kızlarından mı çıkartıyor anneler?.. Bundan hep kuşkulandım.
Eski bir zamandı..Sıkı filozof ve psikanalist Julia Kristeva’nın bir bilumi hastasını anlattığı metin çok etkilemişti beni. Kızcağız sürekli yiyor ve sonra yediklerini çıkartıyordu! İçindeki annesini atmaya çalışıyordu Kristeva’ya göre. Sonra hayat karşıma bilumik-anoreksik kadınlar çıkarttığında şaşırdım kaldım! Hepsi anneleriyle derinden çatışmalıydılar. Hayatlarından çıkartamadıkları otoriter ve hoyrat annelerini bedenlerinden “kusarak” çıkartacaklarına inanır gibiydiler!..
Neden? Neden annelerin dili babalarınkine göre daha derinden incitir, çizer, kanatır?
Babalar ve oğulları arasındaki çatışma-uzlaşma-anlaşma süreci; o muazzam med-cezir ilişkisi hepimizi çok etkiliyor. Üzerine çok yazılıp çiziliyor. Oysa yavaş yavaş anlıyorum ki daha suyun saman altından yürüdüğü bir süreç belki ama anneler ve kızları arasındaki sert fakat gizli çatışma da bir o kadar önemli! Hepimizin hayatlarını belirleyen bir çatışma bu!.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder