Bir... Yalnızlığa mahkûm olmak ya da mahkûm bırakılmak “yalnız olmak” değildir. Asla karıştırılmamalı.
İki... Başkalarıyla birlikte olmayı sevmiyorsan yalnızlığının değerini bilemezsin.
Üç... İncinmiş, çizik yemiş hassas ruhların nekahet için kuytulara kaçmaları başkadır, insanın kendi yalnızlığıyla dost olması başkadır.
Dört... Penceresi açık olmayan, içeri güneş sızmayan bir oda “hücre”dir; yalnızlığın sarayı değil. Hayat korkusuna yenilenleri yalnızlık düşkünleri sanmayın!
Beş... Yalnızlığın saltanatı sokaklarda, kalabalık meydanlarda sürülür. Ha... Bir de sessiz taraçalarda, alçakgönüllü balkonlarda ve (Nietzsche’ye selam olsun) soğuk, ıssız tepelerde yaşanır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder