defterimde yazılmayı bekleyen o kadar çok yazı var ki.. yavaş yavaş yazıyorum..

Ne istiyorum ben?
Hayattan, dünyadan, işimden gücümden ne istiyorum?
Ailemden, sevgilimden, gelecekten ve şu "an"dan ne bekliyorum?
Bu soruları uzun uzun düşünerek cevaplasam...
Biraz melankoliye kapılırım...
Belki bir blog yazısı çıkar bu süreçten...
Belki bir öykü...
Ama sahici bir iç hesaplaşma, hatta kendimle "yeniden tanışma" fırsatı olur mu bu?
Emin değilim.
Çünkü hayat fikirlerimizden hızlı koşar!
Çünkü ikide bir rasyonalize ettiğimiz beklentilerimiz içtenliğini yitiriverir!
Doğru cevaplar nerdedir, biliyor musunuz?
"Boş" bulunduğumuz bir anda...
Ayaküstü cevaplarımızda!